Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Το τριαντάφυλλο...


«Πήγαινε να δεις τα τριαντάφυλλα», είπε η αλεπού... Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε να δει ακόμη μια φορά τα τριαντάφυλλα. «Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο», είπε... «Είστε όμορφα, αλλά κενά... Αν κάποιος τυχαίος περαστικός έβλεπε το τριαντάφυλλό μου, θα νόμιζε ότι σας μοιάζει. Εκείνο όμως είναι πολύ πιο σημαντικό από όλα σας, γιατί είναι το τριαντάφυλλο που έχω εγώ ποτίσει. Γιατί είναι το λουλούδι που προστάτεψα. Γιατί έχω σκοτώσει τα σκουλήκια του, γιατί είναι το τριαντάφυλλο που έχω ακούσει να παραπονιέται, να καμαρώνει ή να σιωπά. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου το καλύτερο απ' όλα.  «Βλέπεις μόνο με την καρδιά» είπε η αλεπού... ~Αντίο,είπε η αλεπού.  Και να το μυστικό μου.  Είναι πολύ απλό:  δε βλέπεις σωστά  παρά με την καρδιά.  Την ουσία  δεν τη βλέπουν  τα μάτια.  ~Την ουσία  δεν τη βλέπουν  τα μάτια,  ξανάπε ο μικρός  πρίγκιπας,  για να το θυμάται.  ~Είν'ο καιρός  που έχασες  για το τριαντάφυλλό σου,  που το κάνει να 'χει  τόση σημασία.  ~Είν'ο καιρός που έχασα  για το τριαντάφυλλό μου,  είπε ο μικρός πρίγκιπας,  για να το θυμάται.  ~Οι άνθρωποι ξέχασαν  αυτή την αλήθεια,  είπε η αλεπού.  ~Μα εσύ δεν πρέπει  να την ξεχάσεις.  Γίνεσαι για πάντα  υπεύθυνος  για ό,τι έχεις  εξημερώσει.  Είσαι υπεύθυνος  για το τριαντάφυλλό σου.  ~Είμαι υπεύθυνος  για το τριαντάφυλλό μου,  ξανάπε  ο μικρός πρίγκιπας,  για να το θυμάται...